بعد از عمل بینی ، یکی از نگرانی های رایج در بین بیماران ظهور گوشت اضافه یا کلوئید است. این مشکل به دلیل تولید بیش از حد بافت همبند در محل زخم به وجود می آید و می تواند ظاهر بینی را تحت تأثیر قرار دهد که باعث افزایش اضطراب و نگرانی بیماران نسبت به نتایج نهایی عمل بینی می شود. با این حال ، خوشبختانه راه های درمانی مختلفی برای کاهش و کنترل کلوئید وجود دارد که می تواند به بیماران کمک کند تا به نتایج دلخواه خود برسند و از زیبایی و اعتماد به نفس بیشتری برخوردار شوند. برای اینکه اطلاعات بیشتری در مورد گوشت اضافه بعد از عمل بینی کسب کنید ، این مقاله را از دست ندهید.
علائم گوشت اضافه بعد از عمل بینی
ممکن است با تشکیل کلوئید کمی خارش یا ناراحتی احساس کنید ، اما بیشتر علائم گوشت اضافه بر اساس ظاهر پوست شما تعیین می شود. اسکارهای کلوئیدی معمولاً بزرگتر از زخم اصلی ، ضخیم یا توده ای هستند و بالاتر از بقیه پوست قرار می گیرند. آنها همچنین می توانند با علائم زیر ظاهر شوند:
- ظاهری براق دارند
- جای زخم ، سفت خواهد شد
- پوست در ابتدا به رنگ قرمز یا بنفش در خواهد آمد و سپس به رنگ قهوه ای تغییر می کند
- شکل گنبدی یا نامنظم دارد
هنگامی که برش جراحی زیبایی بینی یا آسیب باعث تشکیل کلوئید شود ، بافت اسکار ممکن است پس از بسته شدن زخم تا زمانی که به اندازه نهایی خود برسد، رشد کند. گاهی اوقات گوشت اضافه بعد از عمل بینی بلافاصله پس از ایجاد برش ظاهر نمی شود و ممکن است ماه ها یا حتی سال ها بعد پدیدار شود. همچنین ، جای زخم ممکن است سال ها باقی بماند.
عکس گوشت اضافه بعد از عمل بینی
علت گوشت اضافه بعد از عمل بینی
کارشناسان به طور دقیق نمی دانند چه عواملی منجر به تشکیل اسکار کلوئیدی در بینی می شود. کلاژن ، پروتئینی که در ترمیم آسیب های پوستی نقش دارد، به شکل گیری زخم ها کمک می کند. اما گاهی اوقات در فرآیند بهبودی ، بدن ممکن است بیش از حد کلاژن تولید کند که نتیجه آن ایجاد گوشت اضافه است. پزشکان هنوز نمی دانند چرا بدن برخی افراد پس از آسیب دیدگی به تولید کلاژن اضافی می پردازد.
درمان گوشت اضافه بعد از عمل بینی
گزینه های درمانی برای برداشتن اسکار کلوئید بعد از عمل بینی به عواملی مانند اندازه ، محل و اینکه آیا این زخم باعث درد یا محدودیت در حرکت می شود، بستگی دارد. همچنین سن شما نیز در انتخاب درمان مؤثر است. به طور کلی ، گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشند:
ژل ها و ورقه های سیلیکونی موضعی
درمان های موضعی سیلیکونی برای جلوگیری از رشد گوشت اضافه بینی یا کاهش اندازه آن ها بدون نسخه در دسترس هستند. کارشناسان معتقدند سیلیکون با مولکول های پوست پیوند خورده و کشش سطحی بیشتری ایجاد می کند که بدن را تشویق به کاهش تولید کلاژن در این ناحیه می کند. این محصولات همچنین ممکن است به ترمیم رگ های خونی آسیب دیده و کاهش قرمزی اسکار کمک کنند.
متخصصان پوست توصیه می کنند از محصولات مبتنی بر سیلیکون برای مدت حداقل 12 ساعت در روز استفاده کنید. ژل ها و ورقه های سیلیکونی برای کلوئیدهای کوچک یا به عنوان یک اقدام پیشگیرانه بر روی زخم های تازه بهترین عملکرد را دارند.
کرم اسکار کلوئید
یک کرم کورتیکواستروئیدی قوی می تواند به کاهش خارش ناشی از گوشت اضافه بعد از عمل بینی کمک کند. از خراشیدن یا برداشتن کلوئید خودداری کنید تا از آسیب بیشتر جلوگیری شود.
استروئیدها
تزریق کورتیکواستروئید می تواند اندازه اسکار کلوئید را کاهش دهد. به طور کلی ، استروئیدها التهاب و قرمزی را کاهش می دهند و در مورد کلوئیدها ، اتصالات بین مولکول های کلاژن را از بین می برند. می توان روی اسکار موجود کورتون را تزریق کرد و در صورتی که به جراحی نیاز داشته باشید و مستعد تشکیل اسکارهای کلوئیدی باشید ، جراح بینی تهران ممکن است قبل یا در حین جراحی تزریق انجام دهد تا از تشکیل مجدد کلوئید جلوگیری کند.
پرتودرمانی
برخی از اسکارهای کلوئیدی را می توان با پرتودرمانی با دوز پایین که به عنوان پرتودرمانی خارجی سطحی شناخته می شود، درمان کرد. این روش از اشعه ایکس با هدایت بالا بر روی اسکار استفاده و تنها به لایه های بالایی پوست نفوذ می کند. این روش سلول های پوست که کلاژن تولید می کنند را از بین می برد و مانع ایجاد زخم های جدید می شود. این درمان بدون درد است و حدود 10 دقیقه طول می کشد. پرتودرمانی خارجی سطحی تنها زمانی توصیه می شود که ژل های بدون نسخه یا تزریق استروئید مؤثر نباشند.
لیزر درمانی
لیزر درمانی با استفاده از لیزر رنگی پالسی می تواند خارش را کاهش دهد و به محو شدن گوشت اضافه بعد از عمل بینی کمک کند. شما باید این درمان را در چندین جلسه با فاصله 4 تا 8 هفته بین جلسات انجام دهید. لیزر درمانی گاهی با تزریق کورتیزون ترکیب می شود. عوارض جانبی این درمان در افرادی با پوست تیره تر شایع تر است و شامل ایجاد تاول ، پوسته پوسته شدن و تغییر رنگ پوست (هیپوپیگمانتاسیون یا هیپرپیگمانتاسیون) می شود.
سرما درمانی
گاهی اوقات کلوئیدهای کوچکتر را می توان با استفاده از نیتروژن مایع منجمد کرد. این درمان که به عنوان کرایوتراپی شناخته می شود ، ممکن است عوارض جانبی ای از جمله تاول ، درد و از دست دادن رنگ در پوست آسیب دیده (هیپوپیگمانتاسیون) به همراه داشته باشد.
جلوگیری از گوشت اضافه بعد از عمل بینی
اگر مستعد ابتلا به کلوئید هستید، با رعایت نکات زیر می توانید از بروز آن جلوگیری کنید :
- مراقبت صحیح از زخم : زخم را تمیز و خشک نگه دارید. بعد از بهبود زخم ها ، ناحیه را با آب و صابون ملایم به آرامی بشویید. یک لایه نازک از پماد پیشنهاد شده توسط پزشک را روی آن استعمال کنید. در صورت نیاز، این پماد را در طول روز تجدید کنید. ممکن است پزشک توصیه کند از یک پد ژل سیلیکونی روی زخم در حین بهبودی استفاده کنید.
- محافظت از پوست در برابر آسیب : سعی کنید از آسیب رساندن به پوست خود جلوگیری کنید. حتی صدمات جزئی ، مانند بریدگی و خراشیدگی می تواند منجر به رشد گوشت اضافه بعد از جراحی بینی شود.
- مشاوره پیش از جراحی : اگر قصد جراحی دارید ، حتماً درباره تمایل خود به ایجاد کلوئید با پزشک صحبت کنید. پزشک می تواند از تکنیک های جراحی استفاده کند که خطر ایجاد کلوئید را در محل جراحی کاهش دهد. پس از جراحی ، از پزشک خود در مورد مراقبت های بعد از عمل سوال کنید و دستورالعمل ها را با دقت دنبال کنید.
پماد برای گوشت اضافه داخل بینی
گوشت اضافه داخل بینی ، که ممکن است به دلیل جراحی های قبلی ، آسیب یا عفونت ایجاد شود ، به بافت های اضافی گفته می شود که گاهی باعث مشکلاتی مانند انسداد تنفسی ، التهاب یا حتی درد می شوند. درمان این مشکل بسته به شدت آن ، می تواند شامل استفاده از داروهای موضعی ، تزریق یا در موارد شدید ، مداخلات جراحی باشد. پمادهای موضعی معمولا بهعنوان بخشی از درمان اولیه استفاده می شوند. این داروها ممکن است شامل موارد زیر باشند:
| پمادهای استروئیدی | این پمادها مانند بتامتازون یا هیدروکورتیزون ، برای کاهش التهاب و جلوگیری از تشکیل بیشتر بافت اسکار مفید هستند. استفاده منظم از این داروها زیر نظر پزشک میتواند به نرم شدن و کاهش تدریجی بافت اضافه کمک کند. |
| پمادهای آنتی بیوتیک | اگر گوشت اضافه بعد از عمل بینی همراه با عفونت یا زخم باشد ، پمادهایی مانند نئومایسین یا مفنوئید برای جلوگیری از عفونت و تسریع بهبود زخم استفاده می شوند. |
| پمادهای ترمیم کننده | در برخی موارد ، پزشک ممکن است از پمادهایی برای افزایش جریان خون موضعی و تسریع ترمیم بافت های آسیب دیده استفاده کند. |
همواره به یاد داشته باشید که مصرف خودسرانه دارو ، حتی پمادهای موضعی ، می تواند عوارضی مانند خشکی مخاط بینی ، تحریک پوست یا تشدید مشکل را به همراه داشته باشد. بنابراین پیش از استفاده از هرگونه پماد یا دارو ، مشورت با پزشک متخصص گوش ، حلق و بینی ضروری است.
احتمال ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید بیشتر در کدام نوع از بینی دیده می شود؟
ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید در بینی به ویژگی های پوستی و نوع بینی افراد بستگی دارد. در بینی های گوشتی با پوست ضخیم ، احتمال تشکیل بافت اسکار یا گوشت اضافه بیشتر است ، زیرا فعالیت غدد چربی در پوست ضخیم بالاتر بوده و واکنش بافت به آسیب یا التهاب قوی تر است. افراد با پوست تیره یا دارای سابقه خانوادگی کلوئید نیز مستعد این مشکل هستند. این افراد ممکن است حتی در بینی های استخوانی نیز بعد از جراحی با گوشت اضافه مواجه شوند.
عدم رعایت مراقبت های بعد از جراحی ، عفونت زخم یا استفاده نادرست از داروهای تجویز شده می تواند خطر ایجاد گوشت اضافه بعد از عمل بینی را افزایش دهد. برای پیشگیری ، انتخاب جراح مجرب ، رعایت دقیق توصیه های پزشکی و استفاده از پمادهای مناسب اهمیت زیادی دارد. در برخی موارد ، تزریق کورتون به بینی بعد از جراحی برای جلوگیری از تشکیل گوشت اضافه توصیه می شود. با رعایت این موارد ، میتوان احتمال بروز گوشت اضافه را کاهش داد.
گوشت اضافه داخل بینی بعد از عمل
گوشت اضافه داخل بینی معمولا به صورت بافت فیبروتیک یا اسکار داخلی ایجاد می شود ، یکی از عوارض احتمالی جراحی بینی است که بیشتر در افرادی با پوست ضخیم یا زمینه ژنتیکی دیده می شود. این عارضه ممکن است با علائمی مانند گرفتگی مداوم بینی ، تنفس دشوار ، احساس پر بودن داخل بینی یا تغییر در فرم ظاهری بینی همراه باشد. گاهی بیماران تصور می کنند ورم طبیعی است ، اما این توده ها ممکن است نشانه تشکیل گوشت اضافه باشند. برای درمان ، در مراحل اولیه معمولا از تزریق آمپول کورتون برای کاهش التهاب و جلوگیری از رشد بیشتر استفاده می شود. در موارد شدیدتر و مقاوم ، ممکن است نیاز به جراحی ترمیمی جهت برداشت بافت فیبروز وجود داشته باشد. پیگیری منظم با پزشک ، استفاده صحیح از چسب بینی و رعایت مراقبت های بعد از عمل بینی نقش مهمی در پیشگیری و کنترل این مشکل دارند.
زمان مناسب برای برداشتن گوشت اضافه بعد از عمل بینی چه موقع است؟
زمان مناسب برای برداشتن کلوئید بعد از جراحی بینی بسته به شدت فیبروز ، محل تشکیل آن و پاسخ بدن به درمان های اولیه متفاوت است اما معمولا بین ۶ تا ۱۲ ماه بعد از جراحی اولیه توصیه می شود. در این مدت ، تورم بینی بعد از عمل به صورت طبیعی و به تدریج کاهش می یابد و پزشک می تواند بهتر تشخیص دهد که آیا بافت اضافی واقعاً نیاز به برداشت دارد یا خیر.
در مواردی که گوشت اضافه به صورت محدود تشکیل شده باشد ، ابتدا از روش هایی مثل تزریق کورتون استفاده می شود و فقط در صورت عدم پاسخ به درمان دارویی ، جراحی ترمیمی مطرح می شود. اقدام زود هنگام برای برداشتن گوشت اضافه بعد از عمل بینی ممکن است باعث آسیب به بافت بینی یا تشدید اسکار شود. به همین دلیل ، صبر و پیگیری مداوم با جراح در این دوره بسیار اهمیت دارد تا بهترین زمان و روش درمان انتخاب شود.
چرا بعضی دکترها برای درمان کلوئید ، کورتون می زنند و بعضی ها نه؟
تزریق آمپول کورتون یا تریامسینولون برای درمان گوشت اضافه بعد از عمل بینی بستگی به نوع پوست بیمار ، شدت بافت فیبروز ، محل گوشت اضافه و سبک جراحی پزشک دارد. برخی دکترها برای بیماران با پوست ضخیم یا بینی گوشتی که احتمال تشکیل بافت اضافه در آن ها بالا است ، از کورتون به عنوان درمان پیشگیرانه یا کنترلی استفاده می کنند. این تزریق معمولا به صورت موضعی و با دوز کم انجام می شود تا التهاب و رشد بافت فیبروتیک کنترل شود.
اما برخی جراحان ترجیح می دهند از کورتون استفاده نکنند ، چون اعتقاد دارند در موارد غیر ضروری ممکن است منجر به نازک شدن بیش از حد پوست ، فرورفتگی یا تغییر فرم بینی شود. این دسته از پزشکان ترجیح می دهند وضعیت بینی را در طول زمان بررسی کنند و فقط در صورت مشاهده علائم پایدار گوشت اضافه از کورتون یا جراحی ترمیمی استفاده کنند. در نهایت تصمیم گیری درباره تزریق کورتون باید کاملا فردی و با نظر پزشک با تجربه باشد.
